پیشینه تقویم در ایران!

پیشینه تقویم و گاه شماری در ایران به قبل از دوره هخامنشی برمیگرده. در دوره هخامنشیان گاه شماری(تقویم) شمسی قمری بابِلی رایج بود. از ویژیگی های این تقویم این بود که آغاز سال یکی بود و اولین ماه سال با جشن هایی همزمان می شد. مبدا این تاریخ آغاز سطنت هر شاه بود و روزهای هر ماه را شمارش می کردند. در این تقویم سال به چهار فصل تقسیم میشد. ولی بسیاری از محققان بر این باور هستند که این تقویم در زمان داریوش یکم این نوع گاه شماری منسوخ شد و گاه شماری اوستایی به جای آن رایج شد. سال در تقویم اوستایی 365 شبانه روز بود. هر سال به 12ماه 30 شبانه روز و 5شبانه روز که به عنوان پنجه به آخر سال اضافه میکردند نقسیم می شد.

در تقوم اوستایی نام و روزها و ماه ها مربوط به خدایان و ایزدان زرتشتی است

برچسبها: تقویم_در ایران